سميرم

توسط: Mehdi در 30-06-1393, 05:44
شهرستان سميرم با 3425 كيلومتر مربع مساحت از شمال به شهرستان شهرضا، از جنوب و جنوب غربي به استان كهگيلويه و بويراحمد، از شرق به استان فارس و از غرب به استان چهارمحال و بختياري محدود مي گردد.

مركز اين شهرستان در 51 درجه و 34 دقيقه طول جغرافيايي و 31 درجه و 25 دقيقه عرض جغرافيايي و در فاصله 160 كيلومتري جنوب مركز اصفهان قرار گرفته است. سميرم داراي دو بخش به نام مركزي و بخش پادنا و سه نقطه شهري سميرم، حنا و ونك و پنج دهستان به نام وردشت، حنا، پادنا عليا و پادنا سفلي است. شهرستان سميرم در منطقه زاگرس قرار گرفته؛ از همين رو بخش زيادي از اين شهرستان كوهستاني بوده و بخش زيادي از آن را دشتها و دره هاي آبرفتي و كوههاي صخره اي تشكيل مي دهند. مهمترين ارتفاعات اين شهرستان عبارتند از ارتفاعات دينار (كه قله دنا را با ارتفاع4435 متر در خود جاي داده)، رشته كوههاي سياه، مرواريد آيينه قبري، گرم آباد، علي جوق و كوه سورمند. 

ارتفاع اين شهرستان از سطح دريا 2500 متر است و به علت موقعيت كوهستاني داراي آب و هواي كوهستاني با زمستانهاي سرد توام با بارندگي فراوان است. ميزان بارندگي سالانه در نقاط شمال شهرستان 330 ميليمتر و در جنوب آن 380 ميليمتر است. اين شهرستان داراي تابستانهاي خشك و معتدل است. پوشش گياهي سميرم بسيار متنوع و بيشتر شامل استپ هاي كوهي و چمنزار و درختان جنگلي است.

در اين شهرستان به خاطر بارندگي زياد، چشمه ها و رودخانه هاي زيادي از زمين جوشيده است. رودخانه هاي اين منطقه عبارتند از: سولكان، ونك، حنا، سميرم، ماربر، خرسان كه دو رودخانه خرسان و ونك جزء حوزه آبريز رودخانه كارون بوده و آب آنها بدين رودخانه مي پيوندد. 

شهرستان سميرم داراي پيشينه‌اي ديرسال است. در مناطق مختلف اين شهرستان نشانه‌هايي از مدنيتي بسيار كهن ديده شده كه سابقه تاريخي اين ناحيه را به هفتصد سال قبل از ميلاد مسيح باز مي گرداند. در منطقه كمه آثار سكونت پارس و در شهر سميرم شواهدي از وضعيت مدني اين شهر در دوره هخامنشينيان بدست آمده است كه همگي بر پيشينيه باستاني اين شهرستان گواهي مي دهند. علاوه بر اين، در نزديكی درياچه حنا (در شرق سميرم) قلعه سنگي معروف به قلعه مختار از آثار دوره ساسانيان وجود دارد. در اين قلعه يك آتشدان متعلق به اين دوران به دست آمده است. در اطراف شهر سميرم پنج عدد ميل سنگي وجود دارد كه مربوط به آتشكده هاي ساسانيان بوده و نشان مي دهند كه سميرم در زمان ساسانيان نيز در حد يك شهر، وسعت و جمعيت داشته است.

پس از دوره ساسانيان تا چندين قرن از وضعيت و تاريخ سميرم آثار و اسنادي در دست نيست. اما چنانچه از گزارش هاي تاريخي بر مي آيد در دوره ديلميان، سميرم داراي دژي محكم بوده است. در دوره سلجوقيــان سميــرم شهري نسبتا بزرگ بوده و قلعه اي استوار داشته است. سميرم در اين زمان مهريه گوهر خاتون، همسرمحمد بن ملك شاه سلجوقي بوده است. 

از طرفي وزير سلطان محمود سلجوقي نيز فردي از اهالي سميرم به نام كمال الدين علي سميرم بوده است. به همين خاطر اين شهر در دوره سلجوقيان مورد توجه قرار گرفت و بسيار رشد يافت و آباد گشت. 

سميرم در دوره سلجوقيان نقش مهمي در اركان مديريتي اين سلسله ايفا كرده است. چنانچه غير از كمال الدين علي، وزيران ديگري نيز مانند عبدالرحمان سميرمي وزير سلطان بركيارق و ابو اسماعيل موالدين مشهور به طغرايي، وزير سلطان مسعود در اين دوره از سميرم برخاسته اند. اين  شهر در حمله مغول به ايران از گزند مغولان در امان نماند و سخت آسيب ديد. در دوره صفويان و پس از آنكه پايتخت از قزوين به اصفهان انتقال يافت، سميرم دوره ديگري را تجربه كرد زيرا هم به شهر اصفهان نزديك بود و هم آب و هواي معتدلش مورد پسند پادشاهان صفوي بود. در اين دوره آسياب هاي برزك، روغن گيري در سميرم تاسيس شد كه در آنها روغن برزك جهت سوخت چراغ هاي دربار به پايتخت فرستاده مي شد.

سميرم از جايگاه ويژه اي در کشاورزی برخوردار است. اين منطقه حدود 12 درصد اراضي كشاورزي استان را به خود اختصاص داده به همين دليل اساس اقتصاد شهر سميرم برپايه كشاورزي است.

مهمترين محصول كشاورزي اين منطقه سيب درختي است، همچنين محصولات ديگري چون يونجه، چغندرقند، گندم، جو و حبوبات در اين منطقه توليد مي شود. آب كشــاورزي اين منـاطق از رودخـانه ها و چشمه سارهاي اطراف و قنات هاي منطقه تامين مي شود. در اين منطقه سالانه 72 تن عسل توليد مي شود. اين شهر در زمينه صنعت بسيار فقير بوده و بيشتر شاغلين بخش صنعت در زمينه صنايع دستي و قاليبافي فعاليت دارند.

 

 

 

 

 


برخی دیدنی های مهم نزدیک اینجا:




برخی سفرنامه های این منطقه: